Wat zegt zo’n AI-label eigenlijk?
Om te begrijpen waar zo’n label vandaan komt, moeten we even een klein stukje de techniek in.
Er bestaan inmiddels standaarden voor het vastleggen van informatie over de herkomst en bewerking van digitale content. Een belangrijke daarvan is C2PA. Daarbij kan informatie over een bestand worden vastgelegd, bijvoorbeeld over hoe het is gemaakt of welke bewerkingen erop zijn uitgevoerd.
Platforms kunnen die informatie vervolgens gebruiken. LinkedIn doet dat bijvoorbeeld met Content Credentials. Als een afbeelding of video zulke gegevens bevat, kan LinkedIn een C2PA-symbool tonen en beschikbare informatie laten zien over de herkomst en eventuele AI-bewerkingen. LinkedIn geeft daarbij zelf aan dat het nog niet alle AI-gegenereerde of met AI aangepaste content kan herkennen.
Ook Meta gebruikt verschillende signalen, waaronder metadata en onzichtbare markers. Meta werkt daarbij onder andere met informatie uit C2PA en IPTC om AI-gerelateerde content te herkennen en te labelen.
Er zijn daarnaast andere technieken. Google gebruikt bijvoorbeeld SynthID, waarbij een onzichtbaar digitaal watermerk in een afbeelding kan worden verwerkt. Dat is weer iets anders dan C2PA: het watermerk zit in het beeld zelf, terwijl C2PA informatie over de herkomst en bewerkingen vastlegt.
Dat zijn technisch verschillende systemen. Wat voor mij vooral telt, is wat je uiteindelijk te zien krijgt: een melding dat AI ergens een rol heeft gespeeld.
En dan weet je nog steeds niet precies welke rol dat was.
AI gebruiken is iets anders dan je werk door AI laten maken
Ik gebruik zelf ook AI. Bijvoorbeeld om mee te denken als ik ergens niet uitkom, om ideeën te verzamelen of om informatie te ordenen. Soms laat ik een tekst nakijken of vraag ik om een andere invalshoek. Daarna bepaal ik zelf wat ik ermee doe. Ik kijk of de informatie klopt, kies wat bruikbaar is en pas het aan aan wat ik wil vertellen.
Stel dat ik tien ideeën vraag voor een Instagram-post. Daar staat misschien één idee tussen waar ik iets mee kan. Vervolgens bedenk ik zelf wat ik erover wil vertellen, voeg ik mijn eigen voorbeelden, foto en visual toe en maak ik er iets van dat bij mij past. Dat is voor mij iets anders dan AI een complete post laten maken en die vervolgens zo publiceren.
AI kan dus gewoon een hulpmiddel zijn binnen je eigen manier van werken.
Wanneer is content nog van jou?
Daar zit voor mij vooral het verschil. Als ik een eigen tekst door AI laat nakijken en controleren op tiepvouten, blijft het mijn tekst. Als ik een idee met AI verder uitwerk, maak ik daarna nog steeds zelf keuzes. En als ik een afbeelding met een AI-functie bewerk, is het interessant om te kijken wat ik precies heb aangepast en waarom.
Natuurlijk kun je ook veel verder gaan. Je kunt AI een tekst laten schrijven, een afbeelding laten maken en vervolgens bijna niets meer zelf doen. Dat is een andere manier van werken.
Toch kunnen beide situaties eindigen met een melding dat AI is gebruikt.
Daarom vind ik de vraag ‘heeft AI dit gemaakt?’ eigenlijk helemaal niet zo interessant. Ik wil liever weten welke rol AI heeft gehad.
Moet je dan verbergen dat je AI gebruikt?
Toen ik die advertentie zag, dacht ik dus niet meteen: dat moet ik ook doen. Ik vroeg me vooral af waarom je zo’n label zou willen verwijderen.
Ik heb zelf geen behoefte om te doen alsof ik AI nooit gebruik. Dat zou ook een beetje vreemd zijn, want ik gebruik het regelmatig. Tegelijkertijd ga ik ook niet bij iedere tekst of afbeelding vertellen dat ik er AI bij heb gebruikt. Voor mij hangt dat af van de situatie en van wat AI precies heeft gedaan.
Ik vind het belangrijker dat ik weet waar mijn informatie vandaan komt, dat ik controleer wat AI me vertelt en dat het eindresultaat nog steeds klopt met wat ik zelf wil zeggen of maken.
Dat voelt voor mij eerlijker dan doen alsof ieder gebruik van AI hetzelfde is.
En dat AI-label dan?
Er bestaan dus tools die beloven AI-labels of bepaalde metadata uit bestanden te verwijderen. Technisch kan dat in sommige gevallen mogelijk zijn, maar daarmee verander je alleen de informatie die met het bestand meegaat. Het gebruik van AI zelf wordt er natuurlijk niet ongedaan door gemaakt.
Daarnaast kunnen de voorwaarden van de tool die je gebruikt daar iets over zeggen. Canva heeft bijvoorbeeld opgenomen dat je bepaalde provenance- en metadatatags van AI-gegenereerde content niet mag verwijderen, wijzigen of uitschakelen, waaronder C2PA-metadata.
Dus even een bestand opslaan en denken: mooi, dat label is weg, klaar… daar zou ik niet zomaar vanuit gaan.
En eigenlijk kom ik dan weer terug bij het begin. Waarom zou je het willen verbergen? Als AI voor jou een hulpmiddel is binnen je eigen werk, vind ik het niet zo interessant om daar geheimzinnig over te doen. En als AI vrijwel het hele werk heeft gedaan, dan is dat een andere discussie.
Een label kan dat verschil alleen niet voor je uitleggen.
Misschien zegt het label gewoon niet genoeg
Ik denk dat dat uiteindelijk is waar ik op uitkom.
AI is inmiddels onderdeel van heel veel manieren van werken. De één gebruikt het om een idee te bedenken. De ander om een tekst te controleren. Iemand anders maakt er een afbeelding mee of gebruikt AI om een bestaande afbeelding aan te passen.
Dat zijn behoorlijk verschillende dingen.
Een AI-label kan nuttige informatie geven over de herkomst van content. Maar als je alleen het label ziet, weet je nog niet wat iemand precies heeft gedaan. Je weet niet hoeveel AI erbij kwam kijken. Je weet niet welke keuzes de maker zelf heeft gemaakt. En je weet ook niet hoeveel kennis, ervaring en aandacht er in het uiteindelijke resultaat zit.
Daarom vind ik de vraag achter zo’n label interessanter dan het label zelf. Wat heeft iemand gemaakt? Hoe is het gemaakt? En welke rol speelde AI daarin? Daar kunnen we volgens mij veel meer mee dan met alleen de mededeling dat er ergens AI is gebruikt.
Veelgestelde vragen
Dat is geen simpele ja-of-nee-vraag. Als je AI-gebruik wilt verbergen, zou ik me eerst afvragen waarom. Bovendien kunnen de voorwaarden van de tool die je gebruikt beperkingen stellen aan het verwijderen van provenance-informatie. Canva verbiedt dit bijvoorbeeld bij AI-gegenereerde content.
Nee. LinkedIn geeft bijvoorbeeld zelf aan dat het nog niet mogelijk is om alle door AI gegenereerde of aangepaste content te herkennen en te labelen.
Ja. Sommige informatie zit in metadata of andere technische signalen in het bestand. Platforms kunnen die informatie vervolgens gebruiken om AI-gebruik zichtbaar te maken.
Een label of Content Credential kan aangeven dat AI bij het maken of bewerken van een afbeelding betrokken was. Het zegt niet automatisch hoeveel werk AI heeft gedaan.
Voor mij hoeft AI dus ook geen geheim te zijn. Ik gebruik het gewoon wanneer het handig is. En uiteindelijk blijft het belangrijker wat ik zelf met die hulp doe.